wie ik ben
en
wat ik doe

ik leef in een eerder afgelegen hoekje van de wereld van elke dag.

 

’s morgens wakker worden met de nieuwste nieuwsberichten, de krantencommentaren er bovenop 

en tijdens een rustig, uitgebreid ontbijt ”Klara” die mij vertelt over de culturele actualiteit en over wat mij in de loop van de dag nog aan boeiends te luisteren valt.

 

dat ritueel is een keuze … een bewust proberen mij niet te laten overweldigen door de stroom aan ergs die de hoofdmoot uitmaakt van de ”dagelijkse realiteit”, zoals wij dit gemeenzaam noemen.

ik ken die, maar ik weiger aan te nemen dat nergens nog schoonheid schuilt …

ik ga er gericht naar op zoek.

 

en als ik dan de deur van mijn atelier dichtschuif, sluit ik alle onheil buiten, bestaat de wereld nog slechts uit dat vierkant, die ijle bel van verf en van papier waar het zo goed toeven is :

de pittige geur van acryl en inkten, de potloden en de krijtjes in zoveel kleuren zwart, de geduldige penselen en de verscheidenheid in tint en vorm van bladen handgeschept papier, van canvas soms 

en van alle attributen die her en der het licht willen vangen.

de steeds weerkerende verwondering, de bewogen bewondering voor de rustige, gulle aanwezigheid van die schone mensen die mijn modellen zijn. 

zij zijn mooi, maar ook zoveel meer …

 

ik kies er voor de tijd die mij rest niet te vergallen met enkel bittere berichten 

of vertragend verweer tegen al te grote vraagstukken. 

ik laat het geweten schoppen aan hen die zich daartoe geroepen voelen.

mijn daden van verzet zijn aards en verheven tezelfdertijd … concreet tastbaar en sublimerend tegelijk …

het diep beleven van de schoonheid in een beweging die stolt tot beeld, 

van het licht dat de warmte onder de huid zichtbaar maakt, 

van geconcentreerd gekrabbel dat de dynamiek creëert waarop een boeiend leven drijft …

 

ik vrees al langer dat kunst de wereld niet zal redden, 

maar misschien kan kunst mij - en u, beste bezoeker -  voor even van de wereld redden.

 

georges

contact